6 Ocak 2012 Cuma

...

ölüm. birini toprağa vermek. bir daha hareketin, yani yaşamın ona uğramayacağını bilmek.

dünya üzerinde, hatta evrende, dokunacak öyle bir ten kalmıyor artık. onun teni yok oluyor. onun sesi, kelimeleri onun söyleyişi.. kokular, dokunuşlar bir kutuda saklanmıyor. görmüyor olsan da, orada bir yerde, yaşıyor olduğunu bilmek de ne kadar naif aslında. ölüm her an..

ben en çok, insan geçmişe nasıl dayanıyor onu merak ediyorum. nasıl dayanacak.. ilkleri, eskileri hatırlayıp da nasıl dayanacak bitenlere, gidenlere. ileride.

yaşlı bir kadını düşünüyorum. kocasını kaybettiği gece yalnız yatağına girdiğini. yanının dolmayacağını bir daha. onca yılın son gecesinin, dün olduğunu aslında..

bir anne düşünüyorum, evladını kaybetmiş. bebeği el kadarken, ilk kez gözlerine baktığı. onun için dünyaları hayal ettiği. nasıl veda edebilir ona? bir anne-baba uyumadan önce aklından geçirir ya evladını.. O ise artık, onun ölümünü hatırlar her gece. sadece gece olsa, her gün, her saat belki.. belki her dakika. her aynaya bakıp da o bir anlık boşlukta, ellerini yıkarken bir anda hareketleri yavaşlar da gözleri dolmaya başlar kendi gözlerine.

tanımıyorum, bir kızın öldüğünü gördüm facebook’ta. fotoğraflarına baktım, bir tanesi yeni doğmuş bir bebekle. bebeğin saçı yok, kızın da yok; kazınmış.. sonra tarihe baktım, biri hayata yeni başlıyor, birinin birkaç ayı kalmış yalnız, kimse bilmiyor..

doğum ve ölüm. mantık söylesin; doğum ise ölüm. ve ne kadar da ortalıkta aslında ölüm. belki sokakta, belki tam da içinde. bunu bile bile, insan devam ediyor böyle yaşamaya. an’ların azaldığını görmezden gelerek, sevgileri, dostlukları harcayarak. bazen fark etse de, aynı naneyi yemeye devam edeceğini bilerek. insanoğlunun laneti bu herhalde; büyük resmi sadece arada, ölümün penceresinden görebilmek.

oysa hayat kendisi, çok değerli.

3 yorum:

Hayat Cafe Tarifleri dedi ki...

Tüylerimi diken diken eden bir yazıydı..:((
Sevgiler canım..

Melisina dedi ki...

benden de sevgiler!

tuncaunder dedi ki...

Hayat ve ölüm bir paranın iki yüzü gibidir.Birbirine en yakın ve birbirine sırtı dönük.